Chery เตรียมส่งแบรนด์ Omoda และ Jaecoo รถยนต์ EV จากจีน มาสร้างโรงงานผลิตแห่งใหม่ใน จ.ระยอง ประเทศไทย เริ่มผลิตจริงปี 2025

ในระยะแรกซึ่งเริ่มในปี 2025 โรงงานที่ จ.ระยอง กำลังการผลิตต่อปีจะอยู่ที่ 50,000 คัน และจะเพิ่มขึ้นเป็น 80,000 คันต่อปีในปี 2028 โดยรถยนต์ BEV ของ Omoda และ Jaecoo คิดเป็น 70% ของการผลิตรถยนต์ทั้งหมด โดยอีก 30% ที่เหลือเป็น PHEV นอกจากนี้ ยังวางแผนที่จะจัดตั้งโชว์รูม 35 แห่งในประเทศไทย โดย 20 แห่งจะตั้งอยู่ในกรุงเทพฯ

“ประเทศไทยมีศักยภาพที่ดีในการพัฒนาอุตสาหกรรม EV ด้วยโครงการ EV3.5 ของรัฐบาล”

EV3.5 เป็นโครงการจูงใจ EV ของประเทศไทยที่ประกอบด้วยเงินอุดหนุนและการลดอากรนำเข้าและภาษีสรรพสามิตเพื่อส่งเสริมการผลิตและการซื้อรถยนต์ไฟฟ้าตั้งแต่ปี 2024 ถึง 2027 บริษัทแม่ Chery คาดว่าจะสรุปรายละเอียดการลงทุนในเดือนหน้า โดยเงินทุนจะนำไปใช้ในการจัดซื้อ ที่ดิน สร้างโรงงาน และพัฒนาสถานีชาร์จรถยนต์ไฟฟ้า

ปัจจุบันรถยนต์ของ Omoda และ Jaecoo จะเป็นการนำเข้าจากประเทศจีนและตั้งเป้าหมายในการขายสำหรับรุ่น Omoda C5 EV (Chery Omoda E5 ในมาเลเซีย) และรุ่น Jaecoo 7 แบบ PHEV ซึ่งกำลังจะเปิดตัวเร็ว ๆ นี้ในมาเลเซีย แต่เป็นรุ่น pure-ICE ในปีนี้ Omoda และ Jaecoo ตั้งเป้าการผลิตอยู่ที่ 6,000 คัน

ที่มา : https://paultan.org/2024/03/21/cherys-omoda-jaecoo-unit-building-ev-plant-in-thailand-rayong-factory-to-start-production-in-2025/

About pawarit

Check Also

Mitsui Chemicals เล็งทุ่มราว 2.9 แสนล้านบาท ฮุบกิจการ JSR ยักษ์ใหญ่วัสดุเซมิคอนดักเตอร์

ในแวดวงอุตสาหกรรมเคมีภัณฑ์และเซมิคอนดักเตอร์ของญี่ปุ่นตอนนี้ กำลังจับตาดูความเคลื่อนไหวครั้งประวัติศาสตร์ เมื่อสื่อท้องถิ่นอย่าง Nikkei รายงานว่ายักษ์ใหญ่ด้านเคมีภัณฑ์ Mitsui Chemicals กำลังพิจารณาเข้าซื้อกิจการ JSR ผู้ผลิต “โฟโตริสิสต์” (Photoresist) หรือสารเคลือบไวแสงที่ใช้ในกระบวนการผลิตชิปรายใหญ่เบอร์ 2 ของโลก …

มาตรฐานใหม่ ISO 21423 ช่วยปลดล็อกระบบหุ่นยนต์เคลื่อนที่ IMR ต่างค่าย สื่อสารและทำงานร่วมกันอย่างไร้รอยต่อ

การนำหุ่นยนต์เคลื่อนที่สำหรับงานอุตสาหกรรม หรือ Industrial Mobile Robots: IMR เข้ามาใช้งานในสายการผลิตและคลังสินค้า ถือเป็นกุญแจสำคัญของการก้าวสู่ยุค Smart Factory แต่อุปสรรคสำคัญที่ผู้ประกอบการเผชิญมาโดยตลอดคือ ปัญหาความเข้ากันได้ของระบบระหว่างหุ่นยนต์ต่างผู้ผลิต ซึ่งส่งผลให้การบริหารจัดการเส้นทางและการทำงานร่วมกันเป็นไปได้อย่างยากลำบาก